нэг л сонин

Өвөл эхэлчихсэн гэтэл ширхэг ч цас хаялахгүй нэг л сонин
Өөрт минь дурлачихсан гэтэл би дурлаж чадахгүй нэг л хачин
Аль эрт үхчихсэн одоо тэр нэгэнт навч байхаа больчихсон
Асуулт минь дуусчихсан хариулт гэж байхгүй байгаа ч үгүй

Зүгээр л салхи сэвэлзэхэд хүндүүр төрөөд эхэллээ
Зүрх минь ахиад л гунигтай ахиад л уйтгартай
Мөнхийн энэ намрыг зүрхнээсээ авч хаячихаад
Мөнөөх л урдийнх шигээ хавраас хаварт амьдармаар байна
блог хөтлөх хvсэлдээ..
өнөөдөр гэнэт л блог хөтлөх хүсэлдээ автчихлаа.би нэгдүгээр ангиасаа өдрийн тэмдэглэл хөтөлдөг байсан л да.гэхдээ гэнэт бодлоо өөрчлөн энд бичиж байхаар болчихлоо.би багаасаа юм бичих дуртай байсан гэхдээ энд бичдэг хүмүүсийн хаана нь ч хүрэхгүйл дэ.хүмүүсийн бишдэг блогийг байнга л уншдаг байлаа.хааяа гэрээ санаад уйтгаралсан үед ч юмуу уншихаар сэтгэл онгойгоод явчина,сонин шүү үгээр хүнийг алж ч болно үгээр хүнийг амьдруулчиж чаддаг гэж яг үнэн юм шиг.гамп-ийн бичлэгийг уншаад л үхтлээ инээнэ заримдаа хайрийн тухай ч юмуу гунигтай туух олоод уншихаар сэтгэл сэгсийгээл явчина!  хайрт монголоо орхин эрдэмийн эрэлд яваад яг 2 жил болж байна даа. энэ банжиг нэтэд  эх ороно гэсэн сэтгэлтэй,ихийг хийж бутээхийг эрмэлздэг хэсэг залуучууд байдгийг мэдээд гоё санагдлаа! бидний монголийн ирээдүй та бидний уейихний гарт байнаа гэж ....(аймар эх оронч :)  за энэ блогоо бусадын адил хүсэл мөрөөдөл, бодолоон хуваалтцаар л нээлээ!
(Нийт: 32)

Ёошигийн бичкээн орон зайгаар зочилсонд баярлаа...